شعر

عشق به شكل پرواز پرندست

عشق خواب يه آهوي رمندست

من زائري تشنه زير باران

عشق چشم آبي اما كشندست

من ميميرم از اين آب مسموم

اما اونكه مرده از عشق تا قيامت هر لحظه زندست

من ميميرم از اي آب مسموم

مرگ عاشق اينه بودن اوج پرواز يه پرندست

تو كه معتاي عشقي به من معنا بده اي يار

دروغ اين صدا رو به گور قصه ها بسپار

صدا كن اسممو از عمق شب از نقب ديوار

براي زنده بودن دليل آخرينم باش

منم من بزر فرياد خاك خوب سرزمينم باش

طلوع صادق عصيان من بيداريم باش

عشق گذشتن از مرز وجوده

مرگ آغاز راه قصه بوده

من راهي شدم نگو كه زوده

اونكسي كه سر سپرده مثل ما عاشق نبوده

اما اونكه عاشقونه جون سپرده هرگز نمرده

يا حق
_________________
ديروز که دلم پيش دلت بود گرو
دستان مرا سخت فشردی که نرو
امروز که دلت ميل ديگری دارد
کفشان مرا جفت نمودی که برو